by Żurawka to jedna z najłatwiejszych bylin hodowanych dla liści, jakie mam w ogrodzie. Rośnie u mnie w wielu kolorach, ładnie zimuje i praktycznie nie sprawia kłopotów. Ma tak naprawdę jeden warunek: nie znosi przesuszonej ziemi, więc trzeba pilnować, żeby miała wilgoć. Jest też jedno rozczarowanie, które szybko przestaje nim być – żurawka słabo kwitnie dlatego ja sadzę ją dla liści, a nie dla kwiatów. Z takim nastawieniem widać, jak wdzięczna jest ta roślina.
Gdzie żurawka rośnie najlepiej?
U mnie wszystkie żurawki, niezależnie od koloru, rosną w tym samym typie miejsca: słonecznym, ale z lekkim zacienieniem. Mam je w dwóch zakątkach ogrodu i oba działają na tej samej zasadzie. Jedne rosną pod klonem palmowym, nazywanym też japońskim, który rozprasza słońce i daje im lekki cień. Drugie mają towarzystwo miskantów, magnolii i winogrona pnącego się po ścianie domku narzędziowego – to sąsiedztwo osłania je tak, że nigdy nie stoją w pełnym, ostrym słońcu. Taki układ sprawdza się u mnie od lat i żadna z odmian nie ma z nim problemu.
Podobne stanowisko – choć z większym cieniem i wilgotną ziemią lubi funkia, druga bylina, której mam u siebie kilkadziesiąt odmian i którą też trzymam w ogrodzie dla samych liści.
Jeśli dopiero wybierasz stanowisko, warto wiedzieć, że najjaśniejsze, limonkowe i żółte odmiany bywają wrażliwe na pełne, ostre słońce i potrafią się na nim przypalać. Lekki cień w najgorętszych godzinach jest dla nich bezpieczniejszy, dlatego miejsce z rozproszonym światłem albo osłoną w samo południe to dobry wybór dla większości żurawek.
Podlewanie, czyli jedyna rzecz, o której nie wolno zapomnieć
Jeśli miałabym wskazać jedną rzecz, która przy żurawce naprawdę się liczy, to jest nią wilgoć. Żurawka nie lubi przesuszonej ziemi i to jej najsłabszy punkt. Gdy podłoże wysycha na zbyt długo, roślina od razu to pokazuje, liście tracą jędrność i ładny wygląd. Dlatego pilnuję, żeby ziemia wokół niej nie przesychała, zwłaszcza w upały.
Mówię o tym z własnego doświadczenia, bo kilka razy zaniedbałam podlewanie w suche lato i za każdym razem kończyło się źle. Żurawka bardzo słabła, a osłabiona roślina nie schodzi w spoczynek w dobrej formie i ma potem problem z przetrwaniem zimy. U mnie skończyło się to tak, że część żurawek po takim suchym lecie po prostu nie odbiła na wiosnę – straciłam je nie zimą samą w sobie, ale przez to, co wydarzyło się latem. To dlatego traktuję letnie podlewanie tak poważnie: to nie kwestia ładnego wyglądu w sezonie, ale tego, czy roślina w ogóle dotrwa do następnego roku.
Pomaga w tym ściółkowanie, które i tak stosuję na swoich rabatach. Warstwa kory wokół rośliny ogranicza parowanie i sprawia, że woda dłużej zostaje w glebie, więc podlewać trzeba rzadziej. Poza tą jedną potrzebą żurawka jest naprawdę bezobsługowa, nie wymaga specjalnej gleby ani stałej opieki.
Kwiaty żurawki i dlaczego czasem je obcinam
Żurawka kwitnie, wypuszczając wysokie, cienkie pędy z drobnymi kwiatkami, ale kwitnienie jest u niej sprawą drugorzędną. Niektóre moje odmiany kwitną naprawdę ładnie i te zostawiam. Inne kwitną mizernie i wtedy po prostu obcinam kwiatostany. Roślina nic na tym nie traci, bo jej wartość leży w liściach, a ścięcie słabego kwiatostanu kieruje jej siłę z powrotem w rozetę liści.
Jeśli trafisz na odmianę, która kwitnie pięknie, tym lepiej. Jeśli nie, i tak masz roślinę, którą warto ją trzymać w rabacie.
Wiosenne porządki i zimowanie
Żurawka zimuje u mnie bardzo dobrze i nie okrywam jej na zimę. Cała pielęgnacja przypada na wiosnę i jest naprawdę niewielka. Po zimie przycinam zdrewniałe, przesuszone części, które przez sezon zrobiły się nieładne, żeby zrobić miejsce świeżym liściom. Po takim krótkim porządku roślina szybko odbija i przez resztę sezonu wygląda dobrze.
W ciągu sezonu obcinam też pojedyncze liście, które straciły ładny wygląd, z dwóch powodów. Po pierwsze, żeby nie szpeciły rośliny. Po drugie, żeby żurawka nie marnowała sił na utrzymywanie liścia, który i tak już nie wygląda dobrze, tylko przeznaczyła je na nowe przyrosty.
Jak rozmnożyć żurawkę?
Sama swoich żurawek jeszcze nie rozmnażałam, więc nie opowiem Ci tego z własnej rabaty. Ale gdybym miała to zrobić, poszłabym drogą, którą przy tego typu bylinach zwykle się zaleca, przez podział kępy. Rozrośniętą roślinę wykopuje się i dzieli na mniejsze części z korzeniami, a potem sadzi każdą osobno. To najprostszy sposób, żeby z jednej dobrze rozrośniętej żurawki mieć kilka nowych roślin bez kupowania sadzonek.
Ile kolorów ma żurawka i dlaczego warto mieć kilka?
Największym atutem żurawki są liście, a właściwie ich kolory. U mnie w ogrodzie rośnie ich cała paleta: bordowa, fioletowa, bakłażanowa, limonkowa, zwykła zielona, kilka odmian o herbacianych liściach – jaśniejsze i ciemniejsze oraz żółtawa. Wszystkie rosną równie dobrze w tych samych warunkach, więc mając jedno dobre stanowisko, możesz obsadzić je różnymi barwami bez kombinowania.
Zestawione razem dają efekt, którego trudno uzyskać jedną inną byliną, bo w obrębie jednego gatunku masz do dyspozycji tyle odcieni. Dlatego jeśli myślisz o żurawce, warto od razu posadzić kilka różnych, a nie jedną. Żurawka to jedna z tych bylin, które dają dużo koloru przy naprawdę niewielkim nakładzie pracy i właśnie ta różnorodność barw robi z niej tak wdzięczną roślinę w moim ogrodzie.
