by W moim artykule przeczytasz o:
Mulczowanie to nic innego jak ułożenie warstwy kory grubości pięciu do siedmiu centymetrów, która sprawia że podlewasz rzadziej. Mulcz działa jak izolacja, pod nim woda nie odparowuje w słońcu, tylko zostaje w glebie tam, gdzie potrzebują jej korzenie. Mulczuję wszystkie swoje rabaty od lat i efekt jest namacalny: na wierzchu ziemia wygląda na suchą, a kiedy rozsunę korę, pod spodem jest wilgotno. Podlewam mniej i zużywam mniej wody, niż zanim zaczęłam mulczować.
Dlaczego mulcz sprawia, że podlewasz rzadziej
Goła gleba w upalny dzień wysycha błyskawicznie. Słońce i wiatr wyciągają z niej wodę, a ta, którą wlejesz wieczorem, w dużej części wyparuje, zanim dotrze do korzeni. Warstwa mulczu tę drogę odcina. Kora osłania glebę przed słońcem, ogranicza parowanie i utrzymuje pod spodem stałą wilgoć.
U mnie najlepiej widać to po deszczu. Ziemia pod korą zostaje mokra zdecydowanie dłużej niż tam, gdzie mulczu nie ma. Co ciekawe, z zewnątrz w ogóle tego nie widać, wierzchnia warstwa kory potrafi być sucha w dotyku, a wystarczy ją rozsunąć, żeby pod spodem zobaczyć ciemną, wilgotną glebę. To mnie za każdym razem utwierdza w tym, że mulcz robi swoje.
Mulcz świetnie współpracuje z linią kroplującą. Woda z linii skraplającej wycieka prosto pod korę i zostaje w glebie, zamiast rozpryskiwać się po wierzchu i odparowywać. To dwa rozwiązania, które wzmacniają się nawzajem, sama linia skraplająca jest dobra, linia pod warstwą mulczu działa jeszcze lepiej. Tę samą zasadę stosuję w donicach. Wystarczy przykryć ziemię w donicy warstwą kory, a podłoże wysycha wyraźnie wolniej i nie trzeba podlewać codziennie.
Nie powiem ci, ile dokładnie wody dzięki temu oszczędzam. Każdy sezon jest inny, raz pada więcej, raz mniej, co roku dosadzam nowe rabaty i zmienia mi się powierzchnia do podlewania. Ale jedno wiem na pewno: od kiedy mulczuję, zużywam wody mniej.
Jaką grubość warstwy mulczu wybrać
Warstwa powinna mieć od pięciu do siedmiu centymetrów. Cieńsza nie spełni swojego zadania, przez dwa, trzy centymetry kory słońce i tak dosięgnie gleby, a chwasty bez problemu się przez nią przebiją.
Dopiero warstwa odpowiednio gruba tworzy realną barierę dla parowania i światła. Tyle właśnie utrzymuję na swoich rabatach. Nie ma sensu sypać kory na zapas grubymi zwałami, powyżej kilku centymetrów efekt się już nie poprawia, a niepotrzebnie zużywasz materiał i pieniądze. Pięć do siedmiu centymetrów to rozsądny złoty środek.
Kora sosnowa czy zrębki liściaste – czym mulczować
Mulczuję dwoma materiałami: korą sosnową i zrębkami liściastymi. Oba sprawdzają się dobrze, a wybór zależy głównie od tego, co akurat mam pod ręką i czego potrzebuję w danym miejscu.
Kora sosnowa ładnie wygląda, długo się rozkłada i daje rabacie spójny, zadbany charakter. Zrębki liściaste rozkładają się trochę szybciej i z czasem lepiej zasilają glebę próchnicą. W praktyce używam ich wymiennie i obu jestem zadowolona.
Kiedyś, gdy kosiłam trawnik zwykłą kosiarką, mulczowałam warzywnik skoszoną trawą, to był darmowy, świetny materiał. Odkąd mam robota koszącego, który zostawia mulcz na trawniku, to źródło mi się skończyło. Teraz pod warzywnik i rabaty kupuję korę albo zrębki, w zależności od bieżącego zapotrzebowania, czasem luzem, czasem w workach.
Często słyszy się, że kora sosnowa zakwasza glebę. To prawda, że lekko obniża jej odczyn, co akurat lubią rośliny kwasolubne, takie jak rododendrony, borówki czy hortensje. W moim ogrodzie mulczuję korą wszystkie rabaty od lat i nie zauważyłam, żeby cokolwiek przez to gorzej rosło, wręcz przeciwnie, gleba ma lepszą strukturę niż na początku. Jeśli masz rośliny, którym wyraźnie zależy na odczynie zasadowym, np. lawenda, pamiętaj o tym drobnym detalu, możesz wtedy rabatę wykończyć kamieniami ozdobnymi. Jednak dla większości rabat mulcz z kory sosnowej to żaden problem.
Jak prawidłowo położyć mulcz
Zanim wysypię korę, dokładnie odchwaszczam glebę. To ważne, mulcz znacznie ogranicza pojawianie się nowych chwastów, ale tych, które już są zakorzenione, sam nie usunie. Lepiej zacząć od czystej rabaty.
Na części rabat mam pod spodem agrowłókninę, na innych kładę korę bezpośrednio na glebę. Agrowłóknina dodatkowo blokuje chwasty, ale nie jest konieczna, sama warstwa mulczu na gołej, odchwaszczonej ziemi też dobrze spełnia swoje zadanie. Rozkładam korę równomiernie, dbając o to, by utrzymać te pięć do siedmiu centymetrów na całej powierzchni.
Raz w roku mulcz uzupełniam. Kora z czasem się rozkłada i osiada, więc co sezon dosypuję jej tu i tam, żeby utrzymać rabaty w dobrym stanie i równej grubości. To nie jest duża praca, raczej przegląd i punktowe wyrównanie niż zakładanie wszystkiego od nowa.
Co mulczowanie daje poza oszczędnością wody
Choć mulczuję przede wszystkim po to, żeby rzadziej podlewać, korzyści jest więcej. Mulcz wyraźnie ogranicza chwasty, pod grubą warstwą kory mają znacznie trudniej, więc spędzam mniej czasu na pieleniu. Z czasem poprawia się też struktura gleby: pod mulczem ziemia nie zasklepia się i nie wysycha na słońcu, zostaje pulchna i przepuszczalna. No i rzecz, której nie sposób pominąć, zmulczowane rabaty po prostu ładnie wyglądają. Jednolita warstwa kory nadaje całemu ogrodowi porządek i spójność.
Minusy mulczowania – na co się przygotować
Uczciwie, wady też są, choć w moim odczuciu drobne. Mulcz trzeba regularnie uzupełniać, bo się rozkłada, więc to stały, coroczny wydatek i trochę pracy. Kora bywa też lekko „śmiecąca”, drobne kawałki potrafią się rozsypać poza rabatę. Zdarza się również, że ptaki rozgrzebują korę w poszukiwaniu owadów i robaków, przez co trzeba ją od czasu do czasu poprawić.
Są to jednak niedogodności, na które chętnie się godzę. W moim ogrodzie plusów mulczowania jest zdecydowanie więcej niż minusów, oszczędność wody i czasu, mniej chwastów, lepsza gleba i ładniejsze rabaty wygrywają z koniecznością dosypania kory raz na jakiś czas.
